Wypuszczam komentarz kakusia z moderacji, bo tak rzadko ktoś się chamowato do mnie odzywa. I żeby nie było, to mój komentarz jest spamem, wam nie wolno spamować :)

bud: hmmm temat jak dla mnie został uproszczony do maximum.

Zgadza się, bo to jest artykuł, a nie rozprawa dogłębnie analizująca problematykę.

bud: A może chodzi o pewną dojrzałośc emocjonalną, w której szarość życia i znudzenie wkracza do dnia codziennego?? i co wtedy? nie wiem jak sobie z tym poradzić to mam szukać nowych ciekawszych rozwiązań i rozwijać się, bo co… w tyle zostanę? to jest ekologia?

Szarość życia to też jakiś powód. Czy musisz godzić się na życie w szarości? Choć jest i druga strona medalu, bo niektórzy po prostu pozwalają na to by szarość życia i znudzenie przyszło, a trzeba dostarczać nowych bodźców, w związkach nawzajem się pobudzać. Zmiana związku to też pobudzenie. Takich medali i ich drugich stron może być sporo, ale przyświeca zawsze jedno – szczęście w życiu i ekologia, a więc dążenie do szczęścia nie robiąc krzywdy sobie i innym.

bud: a jeszcze jedno, “ludzie są brzydcy” hehehe, a jaką miarą to zostało zmierzone?

Napisz do mnie na gg, wejdziemy na jakiś portal ze zdjęciami i znajdę kilka zdjęć i powiem, na których jest pasztet :) Z pewnością zgodzimy się w wielu przypadkach. Olać kanony piękna wyznaczane przez pisma, patrzę na osobę i widzę czy ma prosty nos, ładne usta, duże oczy, kształtne piersi i pośladki. Chyba nie jest trudno ocenić, że ktoś jest brzydki? Kaleczenie ciała to też dobry przykład, bo jeśli uznasz, że jest to brzydkie i oszpeca, to nie musisz tego komuś mówić by wywoływać konflikt i kłam po prostu w imię ekologii życia :) O to chodziło w całym stwierdzeniu i nie ma co rozprawiać o obiektywizm w ocenie piękności, to jest zupełnie tutaj nieważne, bo rozpatrujemy poszczególne jednostki, a nie wyznaczane kanony względem których mamy się obracać.

bud: W ogóle ocena kogoś brzmi dla mnie jak leczenie kompleksów.

Nietrafiony komentarz, żeby nie powiedzieć idiotyczny. Mogę usiąść i ocenić ludzi tak samo jak oceniam potrawę którą jem i nie jest to kompleks złych zdolności kulinarnych (tak na marginesie świetnie gotuje :)). Czy to będzie obiektywna ocena, czy subiektywna, jest to zupełnie nieważne, mowa jest o życiu jednostki i jej prosperowania, a więc każdy może dopasować do siebie i do swoich własnych kanonów. Taka ironia się tu wkrada, bo ogólnie oceniłeś, że jak ktoś ogólnie ocenia to ma kompleks… To zbyt ogólna ocena :)